Dagen: 130
Weken: 18
Maanden: 4,5
Budget: lees hieronder
Landen: 8
Aantal vluchten: 17
Afgelegde kilometers: 44.831
Thailand – Hou je Thai!
Toch maar even een korte alinea over mijn laatst bezochte land: Thailand. Ik wijd geen gehele blog aan dit land, aangezien we weinig cultureels hebben gezien, maar vooral zwembaden, restaurants en de zee. Wat was het heerlijk om mijn familie weer te zien na vier maanden. De omschakeling van soloreizen naar reizen met je ouders, zus, zwager, een peuter en een baby is toch wel flink wennen, maar we hebben het superfijn gehad en vreselijk lekker gegeten.
Verreweg de meeste backpackers die naar Zuidoost-Azië gaan, beginnen hun reis in Thailand. Bij mijn vorige wereldreis, in 2016, deed ik hetzelfde. Thailand heeft het gewoon allemaal: prachtige regenwouden, parelwitte stranden, een (heftig) nachtleven en een unieke cultuur. Dus zeker niet mijn laatste keer Thailand.
How can I make this about me?
Ik heb het idee dat deze reis het geluk aan mijn zijde heeft staan. Toen ik in oktober mijn vliegtickets naar Madagaskar boekte, was er op dat moment een coup gaande. Het leger greep de macht, de president is gevlucht en honderden mensen zijn omgekomen. Reisadvies: rood. Een paar weken later – toen de storm ietwat was gaan liggen – toch afgereisd naar Madagaskar. Gelukkig heb ik tijdens mijn verblijf geen gevaarlijke situaties meegemaakt.
In Nepal had ik een engeltje op mijn schouder. Dat de wegen in de Himalaya krankzinnig gevaarlijk zijn, dat weten we, maar ik werd toch weer even met m’n neus op de feiten gedrukt toen ik las dat er een bus het ravijn in was gereden. Deze bus nam ik enkele dagen eerder: dezelfde bus! Bij het ongeluk zijn 19 mensen – waaronder toeristen zoals ik – om het leven gekomen. Nachtbussen zijn levensgevaarlijk, neem ze niet!
Dan barst de bom in het Midden-Oosten. Vlak bij de Straat van Hormuz, waar ik kort daarvoor nog baantjes trok, vallen nu de raketten. De Burj Khalifa – die hoge toren die tig keer op mijn foto’s voorbij kwam – geraakt door drones. Terwijl ik dit zit te schrijven, zit ik in het vliegtuig onderweg naar Abu Dhabi. Laat de mazzel nog even duren alsjeblieft.
Alleen of eenzaam?
Toen ik in ’16/’17 een soortgelijke reis maakte, was ik van tevoren een beetje bang om alleen te zijn. Alleen in een vreemd land, in een vreemde stad, aan de andere kant van de wereld. Het is me dit keer weer vreselijk meegevallen. Nu wist ik natuurlijk dat ik na twee weken in de Emiraten en Oman in Madagaskar Berry weer zou zien, maar toch: alleen zijn is echt anders dan eenzaamheid.
Het voordeel van soloreizen is dat je snel mensen ontmoet. Mensen die vaak óók alleen reizen en het leuk vinden om bijvoorbeeld samen te eten of om enkele dagen samen op te trekken. Wat heb ik veel leuke mensen ontmoet! In Nepal had ik zelfs een soort van vriendengroepje. Heel soms voelde ik me alleen, vooral als ik even niet lekker in m’n vel zat of me ziekig voelde.
Eenzaamheid is een ander verhaal. Ik kom er steeds vaker achter dat mensen nou eenmaal ‘alleen’ geboren worden en ‘alleen’ zullen sterven. De tijd daartussen proberen we te vullen met andere gelijkgestemde zielen. Of ik nou 4 weken, 4 maanden of 4 jaar weg ben: slechts een handjevol mensen mist me écht, maar thuis gaat het leven gewoon altijd door. Altijd.
Budgettips en goedkoop vliegen
Ik ben een gemiddelde reiziger. Ik hou de ene dag van luxe, maar slaap vervolgens enkele dagen weer in een goedkoop hostel. Een privékamer in een hostel is trouwens een goede tip! Reizen is een dure hobby, het is nou eenmaal niet anders. Voor deze reis heb ik 10.000 euro uitgetrokken. Hier heb ik jaren voor gespaard. Ik weet vrij zeker dat het budget ruim overschreden is, maar hoeveel? Dat moet ik nog uitrekenen. Of niet. We zien wel.
Maar besparen is altijd fijn, toch? Hierbij enkele tips. Vastzitten aan een vaste datum of tijd is funest voor je portemonnee. Ik zoek mijn vliegtickets altijd via Skyscanner. Door een flexibele datum in te vullen, kun je soms honderden euro’s goedkoper uit zijn. Ook andere tijden of vliegen via hubs kan je veel geld schelen.
Dan is er nog bagage. Sommige maatschappijen zijn compleet de weg kwijt als het gaat om bagagekosten. Nu ik vlieg van Thailand naar Amsterdam, kon ik bagage bijboeken: 40 kilo extra voor DUIZEND euro! En zelfs 10 kilo is ruim 300 euro. Ik reis dus steevast met alleen handbagage: een kleine rugtas en een backpack, samen rond de 10 kilo. Lees wel de kleine lettertjes, want iedere maatschappij heeft zijn eigen irritante regeltjes.
Reizen en paniek
Zoals ik al in de eerste blog noemde, heb ik al ruim 17 jaar last van ernstige paniekaanvallen. Over de oorzaak of remedie wijd ik even niet uit, maar dat reizen en een angststoornis geen goede combinatie is, lijkt me duidelijk. Ik heb mijn lichaam (en angst) deze reis weer een stuk beter leren kennen en daardoor is het me hartstikke meegevallen.
Er zijn zeker wel aanvallen geweest – flinke ook – wekelijks, maar beheersbaar. Twee keer kreeg ik een aanval vlak voor een geboekte excursie. Mijn vingers gaan tintelen, ik krijg amper adem en alles wordt duister. “De wereld is kut, m’n ouders haten me, m’n vriend ken ik eigenlijk helemaal niet…” Dat soort gedachten. En dan tien keer zwaarder dan je het hier zo leest.
Ik kan na al die jaren deze aanvallen beter reguleren. Ik voel ze beter aankomen, ik weet beter wanneer ik ze kan verwachten en weet er vervolgens sneller van af te komen. Hopelijk voor de rest van m’n leven!
Digital nomad – Reizen en werken
Er moet ook gewerkt worden – voor niks gaat de zon op – dus deze hele reis heb ik iedere dag íets aan werk gedaan. Hier kan ik erg kort over zijn: dit werkt voor mij uitstekend. Vergeleken met mijn vorige reis door Azië (2017) zijn er tegenwoordig veel meer en vrijwel overal wifi-spots. Zelfs in de verste uithoeken is wifi en met een e-sim is bijna overal mobiel internet te regelen.
Ik heb tweedehands een goedkope MacBook Air (klein en licht) op de kop weten te tikken en deze typemachine ging mee op reis. Het voordeel van Azië is wel dat je qua tijd voorloopt op Europa. Dus einde van de middag bellen met een klant in Nederland is daar keurig halverwege de ochtend. Grote nieuwe klussen binnenhalen vind ik met remote werken toch wel lastig.
Tot slot
Wat een waanzinnige reis is dit geweest. Ik begon in de woestijn van de recordbrekende Emiraten, vervolgens zwom ik in de azuurblauwe oases van Oman. Met Berry in een jeep met chauffeur het ongelooflijk arme maar wonderschone Madagaskar ontdekt, vervolgens naar het unieke eiland Mauritius, op zoek naar de dodo – niet gevonden.
In Nepal paragliden, een roteind door de Himalaya banjeren, te voet en op de scooter, en de meest indrukwekkende rituelen mogen aanschouwen. Heerlijk state-of-the-art shoppen in Kuala Lumpur (Maleisië) en met Ronald op de Filipijnen genoten van vulkanen en snorkelen met schildpadden. Als afsluiter een warm bad van familie in het loeihete Thailand, met iedere dag Thaise curry en een koude Chang.
Ik wil vooral mezelf bedanken voor het vertrouwen in mij, want zonder mij was het niet gelukt. Ik ben apetrots dat ik dit gedaan heb en ook nog ongeschonden en lekker bruin thuis zal komen.
Thuis, waar mijn lieve vriendje Hidde en hondje Kwispel niet kunnen wachten om mij weer te zien – en andersom. Komende week ga ik heerlijk uitrusten, met familie en vrienden afspreken en trots terugkijken op 18 geweldige weken. Tot het volgende avontuur!
