Met Ronald naar de ‘filistijnen’
Vanuit de hoofdstad van Maleisië – Kuala Lumpur – vloog ik naar Manila, de hoofdstad van de Filipijnen. Het is mijn laatste dag solo, want Ronald komt me bezoeken! Wat heerlijk om weer Nederlands te kunnen lullen, stomme grappen te maken, maar vooral al mijn ervaringen te kunnen delen. Ronald en ik zullen 17 dagen samen rondreizen door de Filipijnen, een land waar we beiden nog nooit eerder zijn geweest.
Druk, drukker, drukst
Met ruim 7500 eilanden en 100 miljoen inwoners zijn de Filipijnen gigantisch. Het grootste eiland is ruim 7 keer zo groot als ons koude kikkerlandje, en op de afstanden hadden we ons dan ook een beetje verkeken. Na twee dagen in het drukke Manila (Metro Manila heeft ruim 15 miljoen inwoners), vlogen we richting de Mayon-vulkaan. Dit was voor mij een van de hoogtepunten van de reis, wat een schitterend uitzicht! In de avond, vanaf het vliegveld, zagen we nog lava uit de krater komen, een toegift van moeder natuur.
¡Hola, bienvenido a Manila!
Wat gelijk opvalt aan dit land, zijn de invloeden van Westerse landen. Als enige land in Azië is de overgrote meerderheid van de inwoners katholiek. Dit komt omdat de Spanjaarden – jawel – ook dit land gekoloniseerd hebben. Toen de Spanjaarden eindelijk opgehoepeld waren, kwamen de Amerikanen en deden nog een dollar in het zakje. Pas na de Tweede Wereldoorlog werden de Filipijnen een republiek. Wat overgebleven is na al die jaren, is het katholicisme, Spaanse en Amerikaanse straatnamen (Roosevelt Avenue) en fastfoodketens. Heel veel fastfoodketens.
Zwemmen met schildpadden
Door een combinatie van verschillende factoren, zoals hoge vliegticketprijzen, onderschatting van de afstanden, slecht weer en tijdgebrek, hebben we weinig kunnen genieten van de prachtige bountystranden die dit land te bieden heeft. Jammer, maar gelukkig hebben we wel veel ander natuurschoon mogen zien. Zo hebben we heerlijk kunnen snorkelen en hebben zelfs met een schildpad gezwommen, dit was echt geweldig!
Shop till you drop
Omdat het land zo groot is en wij beperkte tijd hadden, hebben we eigenlijk vooral het rijke deel van het land gezien. Het valt vooral op dat het welvarende deel van de Filipijnse bevolking haar tijd vooral spendeert in shoppingmalls. En die zijn er genoeg! Om bij een shoppingmall van ruim 20 vierkante kilometer te komen, loop je door – jawel – een shoppingmall. Alle merken die je je kunt voorstellen zijn vertegenwoordigd, en in het foodcourt kun je heerlijk eten; dit hebben we dan ook regelmatig gedaan.
Spanje in Azië
Misschien ben ik verwend (dat sowieso), of misschien zijn we niet in de juiste delen van het land geweest, maar ik miste een soort authenticiteit. Het contrast tussen bijvoorbeeld Nepal – met hun rituelen, kleurige kleding en authentieke bevolking – en de Filipijnen was groot. Dit land voelt als een soort Spanje in Azië, maar dan zonder de heerlijke grote pleinen vol met terrassen, maar wel met krankzinnig lage prijzen en altijd warmte.
Lennart en Ronmana op de scooter
Waar ik ontzettend van genoten heb, waren de dagen dat we een scooter hadden gehuurd. Enorm goede wegen, helemaal vergeleken met de landen waar ik de afgelopen maanden ben geweest. Ronald achterop, helm op, zonnebril op onze neuzen en rijden maar. Langs bananenplantages, honderden loslopende honden en vooral zwaaiende kinderen. In het gebied waar we reden was tamelijk weinig toerisme, dus zelfs als tegenliggers ons zagen rijden, kregen we een grote glimlach, een hand omhoog of een toeter. En wanneer we stopten, maakten de locals al snel een praatje. In vloeiend Engels; dát is dan wel weer het voordeel van kolonialisme.
Zon, zee en Yahtzee
Bedankt Ronald voor alle plezier, Yahtzee en koude biertjes! De Filipijnen hebben ons verrast. Het land is veel minder onontwikkeld en rauw dan we van tevoren dachten. De mensen zijn vriendelijk, de kusten zijn prachtig en het weer is altijd een graad of 28, ook ‘s nachts! Wie weet komen we ooit nog eens terug.
Ronald is terug naar Nederland en ik zit in het vliegtuig naar Thailand, waar mijn ouders, zus, zwager en kinderen vakantie vieren. Ik ga ze allemaal enorm knuffelen! Hoe lang ik in Thailand blijf, weet ik niet. Maar ik wil sowieso flink luieren, ben zó toe aan vakantie…
Thailand bezocht ik tijdens mijn vorige wereldreis (‘16-‘17), en het wordt dit keer mijn laatste bestemming voordat ik binnenkort terugreis naar het (k)oude vertrouwde Nederland. Stay tuned
