Ik kende Mauritius vooral van de uitgestorven dodo, en natuurlijk van het liedje ‘Domme dodo’ van Kinderen voor Kinderen. Het tropische eiland ligt in de Indische Oceaan, op 1800 kilometer voor de kust van Afrika en ruim 800 kilometer van Madagaskar, waarvandaan we vlogen. Nooit eerder ben ik op zo’n afgelegen plek geweest. Mauritius is een stuk rijker vergeleken met Madagaskar en wordt dan ook als een van de rijkste Afrikaanse landen gezien, maar dit moet je natuurlijk wel in perspectief zien. Het gemiddelde inkomen in Mauritius ligt rond €1000 per maand.
Dodo, domme domme domme domme dodo
Ook Mauritius werd door de Nederlanders gekoloniseerd; de VOC gebruikte het eiland als tussenstop voor handelsschepen.
Admiraal Van Warwijck had de eer het eiland een naam te geven. Hij noemde het naar de toenmalige stadhouder Maurits van Oranje, de zoon van Willem van Oranje. Met een echte VOC-mentaliteit vraten de Nederlandse zeelieden in de 17e eeuw alles wat los en vast zat op. Vooral als het bleef staan en niet wegvloog… De dodo, ook wel ‘waggelvogel’ of ‘walgvogel’ genoemd, is door de Nederlanders compleet uitgeroeid en later het nationale symbool van Mauritius geworden. De ironie.
Bestaat de échte Mauritiaan?
Maar die malle Nederlanders brachten natuurlijk ook slaven uit Afrika en Azië mee om te werken. Later namen de Fransen en daarna de Britten het eiland over. In die tijd kwamen er veel arbeiders uit India, waardoor mensen met Indiase afkomst nu de grootste bevolkingsgroep vormen. Daarnaast zijn er mensen met Afrikaanse (Creoolse), Europese en Chinese roots. Door deze geschiedenis is Mauritius vandaag een land waar veel verschillende culturen en achtergronden samenleven.
Mijn ongezeezouten mening
Ik ben inmiddels op veel mooie plekken op de wereld geweest, en vooral eilanden trekken mij erg aan. Zo ook Mauritius. Toch is er van een spectaculaire en onuitwisbare indruk geen sprake. De kusten en stranden zijn prachtig, soms werkelijk oogverblindend, maar vooral bij de dure hotels. De publieke stranden zijn leuk, maar niet spectaculair. De kusten bij de dure hotels worden dagelijks schoongeveegd en ontdaan van zeewier en plastic; daarentegen is het bij de publieke stranden druk en ‘platgetrapt’.
Lekker op een terrasje? Nope!
Zoals je in Spanje tot laat in de avond aan je koude biertje of sangria kunt zitten lurken, zo snel gaat hier het licht uit. Zodra het donker is, een uur of 19.00, zijn de straten leeg en lopen er vooral zwerfhonden. De gezelligheid die ik verwacht en gehoopt had, ontbreekt compleet op Mauritius. Natuurlijk zijn er gebieden waar dit wel te vinden is, zoals in de grotere badplaatsen en bij dure hotels, maar het is niet wat ik had verwacht.
Binnenland en watervallen
Er zijn prachtige tropische bossen op het eiland. In enkele van deze bossen zijn watervallen, waarvan Berry en ik er verschillende hebben bezocht. Het gebulder van het water dat uit de jungle stroomt en aapjes die over de stenen klauteren, gaven het gevoel midden in de tropen te zijn. Dit vond ik verreweg het leukste aan het binnenland van Mauritius, waar verder eigenlijk niet zo gek veel te beleven is.
MauritiAAN → MauritiUIT
De gastvrijheid en vriendelijkheid die we op Madagaskar ervoeren, waren hier weinig aanwezig. In het verkeer zijn de mensen enorm ongeduldig en het groeten op straat is vergeleken met Madagaskar vrijwel nul. Dat komt natuurlijk doordat we op Mauritius een van de zoveel rijke gasten uit het Westen zijn, terwijl we op Madagaskar een bezienswaardigheid waren. Berry is inmiddels alweer vier dagen terug op Madagaskar.
Ik kijk terug op een fantastische maand vol avonturen en idiote belevenissen. Maar we gaan nog niet naar huis — nog lang niet, nog lang niet. Morgen vlieg ik in zes uur naar India (Bangalore). Daar verblijf ik één nachtje in een hotel voor de volgende vlucht (3 uren), om vervolgens een rondreis te maken door: NEPAL!
