Come fly with me!
Vanaf Dubai of Abu Dhabi is het ruim een uur vliegen naar Musqat, de hoofdstad van Oman. Ik wilde aanvankelijk met de bus deze afstand afleggen. Ik had het al helemaal uitgezocht, totdat ik me realiseerde dat een uur vliegen toch wel wat fijner is dan 8-10 uren in een bus met geklooi bij een grenspost, midden in de woestijn. So, here we go!
Oman, wat een zand
Ik was niet helemaal fit toen ik in Oman arriveerde. Niet extreem ziek, maar wat slapjes en moe. Ik vloog in de Emiraten van hot naar her, dus even rustig aan doen was wel een goed idee. Oman ligt trouwens ten oosten van de VAE, dit sultanaat heeft ruim 5 miljoen inwoners en 90% van het land is woestijn, de woestijn die je kent uit de films en documentaires. Eindeloze zandduinen, kamelen en fatamorgana’s, dit is de échte Arabische woestijn.
Muskat, Moskat, Musqat, Moskut
Aangezien ik maar 6 dagen in Oman verbleef, waarvan ik 2,5 dag niet fit was, heb ik dus maar een klein deel van het land gezien. Het begon in de zeer ruim opgezette hoofdstad: Musqat. De stad is minder schoon en aangeharkt dan Dubai, maar vergelijkbaar met vele andere steden, maar; geen hoogbouw. Samen met een Australiër die ik in m’n hotel leerde kennen, bezochten we het oude gedeelte van de stad. We aten kebab en spraken over het leven en reizen, ook bezochten we de souk (markt). De souk was leuk, maar tamelijk toeristisch, veel sjaals van Kashmir, gouden sieraden en kruiden. Niks om in m’n backpackje te stoppen dus. De avond eindigde in een nachtclub en daarna in een club onderin mijn hotel. Alcohol is dus ZEKER wel te krijgen, en laat me niet beginnen over prostituees…
Where are you from? Welcome to Oman!
Wat me gelijk opviel in Oman, is het uiterst vriendelijke volk. Ik ga geen 3-op-reis-praatje houden over enorme gastvrijheid blabla, maar de hoffelijkheid en fatsoenlijkheid vielen me gelijk op. Voorlaten in het verkeer, altijd netjes groeten en niet rochelen op straat. Over straat gesproken; geen bedelaars of zwervers te zien. Er is mij in 6 dagen om geen duppie gevraagd, wat een heerlijkheid! Uiteraard werd op de souk wel fanatiek geleurd met allerhande spulletjes, maar dat hoort bij een markt.
Drie maal radi, naar die Wadi!
Volgens vele positieve reviews móést ik een excursie boeken naar Wadi Shab. Een rivier – ontstaan door bronnen – en ongeveer eens per jaar een kolkende massa water door regen in de bergen. Meestal is de miljoenen jaren oude kloof dus een tamelijk rustig beekje met prachtige poelen. Na twee uren in een bus, stukje varen, 45 minuten lopen en een half uur zwemmen en klauteren, kwamen mijn tourgroepje en ik aan bij een grot (ín de rivier dus) die van buiten niet te zien was.
Via een dunne spleet in de rotsen kwamen we in een grote grot waar een waterval naar beneden bulderde. Via een touw klommen ik – en mijn nieuwe kickboksende Italiaanse vriend – als twee Tomb Raiders langs de waterval naar boven. Boven aangekomen waren we in het paradijs. Wat was het daar ontzettend sereen en schitterend! Dit was voor mij het absolute hoogtepunt van deze trip naar dit land.
Mijn conclusie over Oman
Ik heb natuurlijk maar een piepklein deel van het land gezien en ben misschien een beetje (erg) verwend, maar ik vond het – op de Wadi na – niet een spectaculaire bestemming. Het is er relatief duur, en er is niet bijzonder veel te zien… Qua duiken of natuur zijn er betere plekken te vinden rondom dit land. Er zijn vast mensen die Oman geweldig vinden, maar voor een tweede keer… ik heb het wel gezien. Houd in het achterhoofd dat ik net uit Dubai en Abu Dhabi kwam, het Disneyland voor volwassenen op het gebied van entertainment.
Volgende avontuur incoming…
Van de Emiraten naar een krankzinnig groot Afrikaans eiland… Zoals Bassie zou zeggen: hier gaan we heel wat avonturen beleven! Ik schrijf dit verslag namelijk onderweg naar MADAGASKAR! Laat je weer even een leuke comment achter?
