Dubai, een stad van uitersten
Aangezien ik 10 jaar geleden al eens Dubai had bezocht, wist ik een beetje wat ik kon verwachten. Hoge gebouwen, pracht en praal, miljoenen arbeiders en een handjevol krankzinnig rijke mensen. Ik was bang dat mijn tweede bezoek aan deze idiote stad tegen zou vallen, maar gelukkig heb ik mij weer kostelijk vermaakt. De reis ging ook goed, ik had het in mijn hoofd natuurlijk allemaal weer veel te groot gemaakt, maar aangekomen voelde ik mij rustig.
Hoe duur is Dubai nou écht?
Kan ik heel kort over zijn: zo duur als je het zelf maakt. Een paar voorbeelden wil je? Nou, dan geef ik je die toch! Slapen kan in Dubai in een hostel of in de meest luxueuze hotels ter wereld. Ik heb even gekeken wat er op Booking beschikbaar was. Prijsrange: van 7 tot 50.000 euro per nacht. Je kunt vast raden in welke hoek van dit spectrum ik mijn oogjes sluit, maar reken tussen de 30-40 euro per nacht in een hostel of eenvoudige privé-kamer. Verder eet ik voornamelijk bij supermarkten, alcohol is buiten happy-hour ongeveer 12,50 euro per glas, OV is spotgoedkoop, taxi’s zijn tamelijk duur en entree voor de meeste dingen zijn gelijk aan Nederland.
Hoe veilig voel ik me?
Op een of andere manier trekken Islamitische landen mij aan, misschien omdat de cultuur zo ver van mij af staat. Inmiddels heb ik 13 Islamitische landen bezocht, daarvan is Dubai met niks te vergelijken. Die ongelooflijk irritante verkooplieden in landen als Turkije, Marokko of Egypte, heb je simpelweg niet in de Emiraten. Mensen laten je met rust. Je kunt vrijwel overal veilig over straat, dag en nacht, ook als vrouw. En denk je dat vrouwen gesluierd over straat moeten, dan heb je het mis. Vooral in de avond komen de hoge hakken, de korte rokjes en de spaghettibandjes tevoorschijn – bij de toeristen weliswaar – maar de Emirati genieten er ook zeker van.
Record na record
Dubai en Abu Dhabi staan stijf van de wereldrecords. Vooral op het gebied van architectuur is deze stad goed vertegenwoordigd. De hoogste wolkenkrabber ter wereld, het hoogste gedraaide gebouw, het hoogste restaurant, het grootste winkelcentrum, het grootste aquarium, het hoogste en grootste reuzenrad… het gaat maar door. De miljardairs van deze wereld weten van gekkigheid niet wat ze met hun geld moeten. Ik liet me vertellen dat de cijfers op kentekenplaten van auto’s in Dubai naar de hoogste bieders gaan. De duurste werd onlangs gekocht voor het duizelingwekkende bedrag van 15 miljoen euro. Het kenteken is: P7.
I’m a slave for you
Wat gelijk opvalt is het aantal gastarbeiders – slaven – in deze steden. Tijdens de bouw van het moderne Dubai, dat nu zo’n halve eeuw gaande is, zijn er tienduizenden bouwvakkers om het leven gekomen. 91% van de inwoners van Dubai en Abu Dhabi komt niet uit de VAE. Waar dan wel vandaan? Voornamelijk India en Pakistan. Ik heb meerdere korte gesprekken met deze hardwerkende mensen gehad, en hard werken, dat doen ze. Mijn gids vertelde – toen ik een quad-excursie deed – dat hij 15 uren per dag werkt. Ik vroeg of hij vrij was in het weekend. Het antwoord kun je raden; nee. 14 uren per dag en 7 dagen in de week hetzelfde rondje doen met verwende toeristen. Eens per jaar – in de zomer, wanneer het ongeveer 45 tot 50 graden is in Dubai – gaat hij terug naar zijn familie in Pakistan, dan wel voor twee maanden. Maar stel je eens voor om 10 maanden per jaar bij je geliefden weg te zijn…
Openbare hygiëne
Ondanks het feit dat er veel Pakistanen en Indiërs in Dubai wonen – landen waar hygiëne illegaal lijkt – zijn deze steden erg schoon. In het openbaar vervoer – dat trouwens krankzinnig goed geregeld is – mag je niet eten, roken en zelfs geen kauwgom kauwen. Wat anders dan ’s morgens een NS-trein instappen en tegen een muur van frikandel speciaal-meur oplopen. Vrijwel geen vuil op straat, geen stinkende vuilnisbakken en in de duurdere gebieden wemelt het van de schoonmakers. Ook zijn er opvallend veel openbare toiletten, wat mij als pisnicht dan weer enorm opvrolijkt.
Abu Dhabi, Lennart in de ghetto
Tegenover 6 dagen Dubai, verbleef ik slechts 3 dagen in Abu Dhabi. Ik had de dag ervoor Dubai met iets te veel drank afgesloten – dag budget, hallo kater – en kwam dus moe en angstig aan in mijn nieuwe ‘hostel’. Dit was amper een hostel te noemen. Ik heb inmiddels in honderden hostels geslapen, maar deze spande de focking kroon. Wat een bende! Het was vies, ik moest met een gat in de muur de airco met de buurman delen en in de gang liepen kakkerlakken. Na klagen een andere kamer gekregen, maar ik moest wel verplicht digitaal 5 sterren geven van de ‘gastheer’, anders werd zijn baas boos.
Na een vreselijke nacht – diarree en ellende – de volgende dag snel vertrokken en naar mijn geld kon ik fluiten. De door mij geschreven recensie op Booking kun je raden. Verder waren de grote moskee en het Louvre werkelijk fantastisch, verder vooral in de file gestaan door National Day, maar dat was ook wel weer grappig.
Ik kan wel doorgaan met typen, ik heb zoveel te vertellen. Maar het is voor nu goed. Over een kleine week deel 2, want ik ben inmiddels in het Sultanaat Oman, op ruim een uur vliegen van Abu Dhabi. Dank voor het lezen en laat je even een leuke comment achter? Shukran!
